Weszłam do pierwszego sklepu z ubraniami. Wybrałam kilka ciekawych bluzek oraz parę krótkich spodenek i poszłam do przymierzalni. Po chwili rozebrałam się. Kiedy schylałam się po nową parę spodni ktoś szepnął mi do ucha.
- Może ci w czymś pomóc?
Mało brakowało, a wydarłabym się na cały sklep. Odwróciłam się szybko i przywarłam do ściany naprzeciwko. Napięły się wszystkie moje mięśnie, na wypadek gdybym musiała się bronić. Moje serce biło jak oszalałe, brakowało mi powietrza, a moja klatka piersiowa szybko się unosiła i opadała.
Ale to był tylko ten dureń. Mój cholerny najlepszy przyjaciel, który zawsze ma wyczucie czasu.
- Wypad z kabiny, Zayn!- prawie wrzasnęłam.
Chłopak odsłonił w uśmiechu szereg białych zębów.
- Słuchaj, dzisiaj jest impreza - powiadomił mnie - Chciałbym ci coś kupić. Tu masz niezły top - podał mi bluzkę, której długość była niewiele większa od stanika - Będziesz wyglądać zajebiście jeszcze z tymi spodniami - wskazał na jedną parę, która zabrałam ze sobą wcześniej - Potem pójdziemy po buty.
Mrugnął do mnie jeszcze, objął wzrokiem moje ciało i wycofał się z kabiny z onieśmielającym uśmiechem.
Tak to jest jak się idzie na zakupy ze swoim przyjacielem. Znaczy zamierzałam go wycofać z friendzone na dzisiejszej imprezie. Zawsze mi się podobał. Jego idealny uśmiech, wesołe oczy i te wielkie ramiona całe w tatuażach...
Z zamyślenia wyrwał mnie jego głos.
- [T.i] no dalej, mam na ciebie czekać wieczność?- wyjęczał zza zasłony.
Spojrzałam co ja właściwie robię. Spodnie miałam już na sobie, a ten przeklęty top próbowałam wcisnąć na odwrót.
- Shit... - szepnęłam.
- Czyli jednak muszę ci pomóc. - wlazł do kabiny i spojrzał na mnie.
Skomentował to co zobaczył cichym westchnięciem i jednym ruchem poprawił bluzkę.
Czyli jednak prawie dobrze ją założyłam.
Odciągnął mnie na odległość ramienia i po raz kolejny uważnie mi się przyjrzał. Zaczęłam się przyglądać swojej sylwetce w lustrze. Wszystko było by okey, gdyby nie te "boczki" wylewające się ze spodenek. Westchnęłam zrezygnowana.
Nagle Zayn otoczył mnie ramionami i mocno przytulił.
- Jeszcze raz tak pomyślisz to cię uduszę, słowo daję skarbie! - udał gest duszenia. Zaczęliśmy się siłować. Nie chciałam wiedzieć co myślą sobie o nas inni klienci w tym sklepie i o moim donośnym śmiechu, który zaprezentowałam im w najgłośniejszej postaci. Do tego Zayn zaserwował mi solidną porcję łaskotek.
Po udanych zakupach chłopak odwiózł mnie do domu.
Uważnie przyglądałam się jego idealnym rysom twarzy gdy obchodził samochód, by po chwili pomóc mi z niego wysiąść. Jak ja go znalazłam? Jest boski, nieziemsko przystojny i jeszcze gentelman!
Zapatrzyłam się na niego gdy powiadamiał mnie o której godzinie po mnie przyjdzie.
- To do zobaczenia wieczorem... - przysunął się bliżej, chcąc pocałować mnie w policzek. Kiedy zbliżył się wystarczająco odwróciłam głowę tak, że nasze usta się spotykały. Zayn zamarł na chwilę, potem przysunął się bliżej i pogłębił pocałunek. W końcu odsunęłam się od niego nie spuszczając z niego wzroku i ruszyłam w stronę domu. Odwróciłam się jeszcze i spotkałam jego nienasycone spojrzenie.
- Jeszcze raz tak zagryziesz wargę, to przyjdę po ciebie i dokończę to co zaczęłaś - ostrzegł z uśmiechem.
Puściłam mu jeszcze oko i zamknęłam za sobą drzwi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz