"Just" friends - Zayn Malik imagin cz. 2
Resztę dnia spędziłam na szykowaniu się. Umyłam włosy, ogoliłam nogi i zrobiłam wszystko inne, co wydawało mi się potrzebne. Mocny makijaż, kusy top, krótkie spodnie, wysokie platformy. Zaynowi na pewno się spodoba. Spojrzałam na zegar, było już po 19. O której miał po mnie przyjechać? Nie ważne, jestem gotowa do wyjścia. Usiadłam na kanapie mając nadzieję, że chłopak wkrótce się zjawi. Znudziło mi się po pięciu minutach. Stukając platformami, udałam się prosto do kuchni. To było moje ulubione miejsce w domu i spędzałam tam większość czasu.
Stwierdziłam, że nie będę się przejadać - wrzuciłam paczkę popcornu do mikrofali. Czekając aż wszystkie kulki eksplodując zmienią się w przekąskę, włączyłam pierwszy lepszy film - komedie. Poczłapałam jeszcze raz w stronę kuchni, wyciągnęłam popcorn, nalałam sobie kubek coli i klapnęłam na kanapie. Zegarek wskazywał w pół do 20. Gdzie on się podziewa?
Spojrzałam przez okno. Zaczynało się ściemniać, ale jeszcze było dosyć jasno. Po przeciwnej stronie ulicy stał zaparkowany samochód Zayna, jednak nigdzie nie widziałam jego właściciela. Cholera, chociaż by zadzwonił. Odwróciłam się od okna i znowu mnie zamurowało.
Naprawdę, nie wiem jak on to robił. Stanął przede mną i jakby nigdy nic pocałował mnie w policzek.
- Jak tu wszedłeś?- odetchnęłam
- Tylnymi drzwiami.
- Były zamknięte...
Uśmiechnął się rozbrajająco. I jak ja mam się na niego gniewać?
- Tak. Były.
Zostawiłam sprawę drzwi. Przyjrzałam się mu dokładnie i z niezadowoleniem zauważyłam, że jest ubrany zbyt "domowo".
- Serio? Dresy?- skrzywiłam się.
- Nie będzie domówki. Organizator jest chory i siedzi w szpitalu.
Po co ja się właściwie szykowałam? Schyliłam się żeby rozpiąć cienkie paski na kostkach, trzymające platformy na moich nogach. W tym czasie chłopak usiadł za mną na kanapie i pociągnął mnie za sobą, łapiąc za biodra. Klapnęłam tuż obok niego i pozwoliłam aby sam ściągnął mi buty.
- Czy oprócz butów, mam się jeszcze pozbyć innej części twojej garderoby?- zapytał niewinnie.
Uśmiechnęłam się pod nosem. Oboje dążymy chyba do tego samego.
- Możesz pozbyć się swojej, jeśli chcesz...- zaproponowałam przygryzając wargę - tym razem specjalnie.
Pięć minut później miałam przed sobą Malika w samej bieliźnie. Mogłam podziwiać wszystkie tatuaże i umięśnione ciało. Trwało to tak długo tylko dlatego, że zrzucanie ubrań było krótką przerwą między gorącymi pocałunkami, jakie składał na moich ustach, szyi i obojczykach.
Po chwili rozebrał również mnie. Jego ręce chciwie błądziły po moim ciele. W pewnym momencie przestał i spojrzał na mnie.
- Tego też mam się pozbyć?- pociągnął za koronkę moich majtek.
- Może lepiej na górze w sypialni?
Uśmiechnął się ciepło.
- Tak jest madam...
***
Obudziłam się w łóżku, zmęczona ciekawie spędzoną nocą. Zanim otworzyłam oczy, chciałam się jeszcze przytulić do Zayna i wstać razem z nim. Kiedy wysuwałam rękę w jego stronę miałam nadzieję trafić na jego ramię lub umięśnioną klatę, jednak przecięłam tylko powietrze, a moja ręka upadła głucho na poduszkę. Otworzyłam jedno oko, następnie drugie. Kuźwa, gdzie on się podział?!
Rozejrzałam się po pokoju.
Jeśli chciał mnie tylko wykorzystać, a potem przelecieć to niech nie myśli że ujdzie mu to płazem. Znalazłabym go wszędzie i postarałabym się, żeby pożałował. Do moich oczu zaczęły wlewać się łzy. Gdzie on się cholera podział? Zeszłam szybko z łóżka i zajrzałam przez okno. Nie widziałam jego samochodu. Drzwi do łazienki były uchylone, choć nikogo w środku nie było. Łzy zasłoniły moje pole widzenia. Otarłam szybko oczy, nie było warto użalać się nad sobą, ani nad niczym innym. Ubrałam szlafrok i wyszłam z pokoju. Zeszłam pośpiesznie po schodach, aby sprawdzić, czy zabrał wszystkie swoje rzeczy, których już nie chciałam widzieć na oczy. W połowie drogi zatrzymał mnie kuszący zapach. Zaciągnęłam się powietrzem. Naleśniki? Po cichu zajrzałam do kuchni. To co zobaczyłam ponownie napełniło moje oczy łzami, ale tym razem w bardzo pozytywnym znaczeniu. Jak mogłam pomyśleć, że Zayn chce ode mnie odejść? Zrobiło mi się głupio na tę myśl. To było nieuczciwe z mojej strony. Zachichotałam. Chłopak stał w samych bokserkach, przepasany moim fartuchem. Na stole ułożył talerze, szklanki z sokiem pomarańczowym i sztućce, a sam stał tyłem do mnie smażąc naleśniki. Czy on nie jest perfekcyjny?
.....................................................................................................................................................................
Boski Malik :3 To chyba mój ulubiony imagin :)
Caroline
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz