wtorek, 1 lipca 2014

Duży problem, czy wielkie szczęście? - Louis Tomlinson imagin cz. 1

Siedziałam tak już 10 minut. Test na pewno był już dawno gotowy, ale nie miałam siły żeby na niego spojrzeć. Tak bardzo się bałam. Czy Louis się zdenerwuje jeśli będzie pozytywny? Jak ja sobie z tym wszystkim poradzę? A jeśli mnie zostawi? Nawet nie chciałam o tym myśleć. Obracałam w spoconych dłoniach pudełko po teście. Jedna kreska - negatywny. Dwie kreski - pozytywny. Te myśli odbijały się echem w mojej głowie. Dwie kreski, jedna kreska, pozytywny, negatywny. Cholera, boję się spojrzeć! Jestem za młoda żeby zostać matką. Mam tylko 21 lat. Lou 23. Jak on się w tym wszystkim odnajdzie? Co powiedzą menadżer, chłopaki, pismaki i co najgorsze... FANI?! Głowa zaczęła mi pękać. Jak przyjmą to fani? Pozytywny, negatywny... Ktoś zapukał w drzwi. - Wszystko w porządku kochanie? - zmartwił się Lou. Mój słodki, mały Lou. Wyobraziłam go sobie, jak stoi opierając się o drzwi jedną ręką. Oczywiście ma na sobie tylko dół od pidżamy i rozczochrane włosy. - Tak - mój głos był zbliżony do szeptu, odchrząknęłam - Tak!- powiedziałam pewniej i głośniej. - Jesteś pewna? Mogę wejść? - Nie, chce być sama...
Spojrzałam w stronę testu ciążowego. Na szczęście nie byłam w stanie zobaczyć wyniku. - Martwię się o ciebie, cały dzień nie byłaś sobą. Irytuje mnie fakt, że nie chcesz mi powiedzieć co się dzieje. Chce cię jakoś pocieszyć, a nawet nie wiem o co chodzi. - Zaraz wyjdę. - odparłam zbyt szorstko. Chłopak dał za wygraną i odszedł. Dobra, nadszedł mój czas. Odruchowo dotknęłam ręką brzucha. Cholera... Złapałam test i nerwowo na niego zerkałam. Negatywny, pozytywny, negatywny, pozytywny. Spojrzałam w lustro. Byłam więcej niż przerażona. Nie mogłam złapać oddechu. Powoli. Wdech, wydech. Spojrzałam jeszcze raz. Dwie kreski, wynik pozytywny. Jestem. Kurwa. W ciąży.
Będę mieć dziecko z Lou. Będę mieć dziecko z członkiem jednego z najbardziej znanych zespołów na świecie. Nawet nie wiem kiedy otworzyłam drzwi łazienki. Louis siedział naprzeciwko nich czekając na mnie. Ostatnie co pamiętam to to, jak mnie łapie. Chyba zemdlałam.



_____________***_____________


Obudziłam się w łóżku. Był już ranek i słońce świeciło w duże okna apartamentu. Lou leżał obok mnie, oplatając mnie rękami i nogami. Jego głowa spoczywała na mojej klatce piersiowej. Nie zdziwił mnie ten widok, robił tak dosyć często. Nie mogąc się oprzeć dotknęłam linii jego szczęki. Była taka seksowna. Odgarnęłam jego włosy i pocałowałam w czoło, potem ostrożnie wyplątałam się z jego objęć i zeszłam do kuchni. Jednak tam już ktoś siedział i podgwizdując smażył naleśniki. - Niall? Co ty tu robisz? - spojrzałam na zegarek - Jest 8.00 rano. - [T.i.]! jak się czujesz?- objął mnie delikatnie. - W porządku... ale... - Wczorajszy wieczór był straszny, Lou tak się o ciebie martwił. Był tak cholernie delikatny, że aż sam się zdziwiłem. Jesteś jedyną osobą jaką znam, która wywołuje u niego takie uczucia ... - posadził mnie przy zastawionym stole - Na szczęście lekarz powiedział, że to tylko małe przemęczenie - podał mi szklankę soku pomarańczowego - Musisz o siebie bardziej dbać - podał pierwszego naleśnika - Gdzie Louis? Myślałem, że wstaliście razem... - spojrzał na mnie znacząco. Zarumieniłam się. Rzeczywiście, zwykle wstawałam razem z Lou. Wszystkie wydarzenia minionego dnia pamiętałam jak przez mgłę. Zemdlałam, po chwili się ocknęłam, przyszedł lekarz... i możliwe że Niall (musiał skoro teraz robi naleśniki w naszej kuchni!), no i położyli mnie spać. Nic dokładniej... a no tak, jestem w ciąży... na tą myśl złapałam się za brzuch. - Wszystko w porządku, kochanie? - do kuchni wszedł mój mężczyzna, pocałował mnie w czoło i również położył mi rękę na brzuchu. - Kocham cię - wypaliłam. - Ja ciebie też - jeszcze raz mnie pocałował. Przywitał się szybko z Horanem, usiadł obok i błyskawicznie wsunął wszystkie naleśniki na swoim talerzu. Poczekałam aż wszystko przełknie. - Lou, kochanie... - Hmm..? - odwrócił się do mnie. - Ja.... ja jestem w ciąży. Jego twarz stała się nieprzenikniona. Kuźwa, co on sobie teraz myśli? Otworzył szeroko oczy, do których po chwili dołączył ogromny uśmiech.


................................................................................................................

Louis tatusiem? Do czego to doszło... hahaha :D



Caroline :)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz