Spojrzałam w stronę testu ciążowego. Na szczęście nie byłam w stanie zobaczyć wyniku. - Martwię się o ciebie, cały dzień nie byłaś sobą. Irytuje mnie fakt, że nie chcesz mi powiedzieć co się dzieje. Chce cię jakoś pocieszyć, a nawet nie wiem o co chodzi. - Zaraz wyjdę. - odparłam zbyt szorstko. Chłopak dał za wygraną i odszedł. Dobra, nadszedł mój czas. Odruchowo dotknęłam ręką brzucha. Cholera... Złapałam test i nerwowo na niego zerkałam. Negatywny, pozytywny, negatywny, pozytywny. Spojrzałam w lustro. Byłam więcej niż przerażona. Nie mogłam złapać oddechu. Powoli. Wdech, wydech. Spojrzałam jeszcze raz. Dwie kreski, wynik pozytywny. Jestem. Kurwa. W ciąży.
Będę mieć dziecko z Lou. Będę mieć dziecko z członkiem jednego z najbardziej znanych zespołów na świecie. Nawet nie wiem kiedy otworzyłam drzwi łazienki. Louis siedział naprzeciwko nich czekając na mnie. Ostatnie co pamiętam to to, jak mnie łapie. Chyba zemdlałam.
_____________***_____________
Obudziłam się w łóżku. Był już ranek i słońce świeciło w duże okna apartamentu. Lou leżał obok mnie, oplatając mnie rękami i nogami. Jego głowa spoczywała na mojej klatce piersiowej. Nie zdziwił mnie ten widok, robił tak dosyć często. Nie mogąc się oprzeć dotknęłam linii jego szczęki. Była taka seksowna. Odgarnęłam jego włosy i pocałowałam w czoło, potem ostrożnie wyplątałam się z jego objęć i zeszłam do kuchni. Jednak tam już ktoś siedział i podgwizdując smażył naleśniki. - Niall? Co ty tu robisz? - spojrzałam na zegarek - Jest 8.00 rano. - [T.i.]! jak się czujesz?- objął mnie delikatnie. - W porządku... ale... - Wczorajszy wieczór był straszny, Lou tak się o ciebie martwił. Był tak cholernie delikatny, że aż sam się zdziwiłem. Jesteś jedyną osobą jaką znam, która wywołuje u niego takie uczucia ... - posadził mnie przy zastawionym stole - Na szczęście lekarz powiedział, że to tylko małe przemęczenie - podał mi szklankę soku pomarańczowego - Musisz o siebie bardziej dbać - podał pierwszego naleśnika - Gdzie Louis? Myślałem, że wstaliście razem... - spojrzał na mnie znacząco. Zarumieniłam się. Rzeczywiście, zwykle wstawałam razem z Lou. Wszystkie wydarzenia minionego dnia pamiętałam jak przez mgłę. Zemdlałam, po chwili się ocknęłam, przyszedł lekarz... i możliwe że Niall (musiał skoro teraz robi naleśniki w naszej kuchni!), no i położyli mnie spać. Nic dokładniej... a no tak, jestem w ciąży... na tą myśl złapałam się za brzuch. - Wszystko w porządku, kochanie? - do kuchni wszedł mój mężczyzna, pocałował mnie w czoło i również położył mi rękę na brzuchu. - Kocham cię - wypaliłam. - Ja ciebie też - jeszcze raz mnie pocałował. Przywitał się szybko z Horanem, usiadł obok i błyskawicznie wsunął wszystkie naleśniki na swoim talerzu. Poczekałam aż wszystko przełknie. - Lou, kochanie... - Hmm..? - odwrócił się do mnie. - Ja.... ja jestem w ciąży. Jego twarz stała się nieprzenikniona. Kuźwa, co on sobie teraz myśli? Otworzył szeroko oczy, do których po chwili dołączył ogromny uśmiech.
................................................................................................................
Louis tatusiem? Do czego to doszło... hahaha :D
Caroline :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz